„Stereoskopia jako technika graficzna” — wykład otwarty prof. Grzegorza Banaszkiewicza

Dyrekcja Instytutu Sztuki zaprasza Studentów i Pedagogów we wtorek 27 maja na godz. 12.00 do Galerii Uniwersyteckiej na wykład Prof. Grzegorza Banaszkiewicza „Stereoskopia jako technika graficzna”.

prof. Grzegorz Banaszkiewicz

Ur. w 1951 r. Częstochowie. Studiował w Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie na Wydziale Grafiki w latach 1971–76. Dyplom z wyróżnieniem w 1976 r. w Pracowni Miedziorytu prof. Mieczysława Wejmana. Staż badawczy w Królewskiej Akademii Sztuk Pięknych w Antwerpii, w Pracowni Litografii prof. Ingrid Ledent, w roku akademickim 1992/93. Stypendium Republiki Francuskiej i uczestnictwo w programie „Séjour culture – printemps” w maju 1997 r. Nauczyciel akademicki od 1977 r., profesor tytularny od 2001 r. Prowadzi zajęcia z litografii i technik obrazowania graficznego. Mieszka w Krakowie. Zajmuje się grafiką warsztatową i rysunkiem, fotografią i fotografią stereoskopową, tworzy instalacje graficzne, czasem pisze.

 

Profesor Grzegorz Banaszkiewicz o grafice — Grafika to uniwersalny, międzynarodowy system zapisu i przekazu informacji. Grafika jest cząstką kulturowej aktywności człowieka, którą nazywam obrazowaniem graficznym. Tak, jak pismo dla języka mówionego, obrazowanie graficzne jest nośnikiem języka wizualnego i jego podstawowych elementów – obrazów graficznych, będących pojemnymi zasobnikami informacji. Ewolucja technik obrazowania graficznego, których najbardziej (r)ewolucyjną „mutacją" było prawdopodobnie odkrycie fotografii, w krótkim dla historii cywilizacji czasie opanowała widzialne i niewidzialne zakresy promieniowania elektromagnetycznego. Umożliwiło to Nauce i Sztuce wizualną penetrację obszarów rzeczywistości, niedostępnych wcześniej dla ludzkiego wzroku. Od tej pory każdy obiekt może być matrycą*. Warsztat graficzny to historyczne bogactwo metod i technik obrazowania, z których żadna nie zasługuje na zapomnienie czy pomijanie, zwłaszcza w szkole artystycznej – a każda może być dla współczesnego grafika źródłem inspiracji i sposobem na stworzenie matrycy graficznej oraz wizualizację dzieła graficznego.

Takie podejście do grafiki pozwala mi widzieć w niej ewolucyjną logikę i ciągłość, której podlega również moja twórczość. Grafika, jako sztuka i dydaktyka, jest dla mnie fascynującą, artystyczną i intelektualną przygodą – radością, którą pragnę dzielić się ze studentami.

 

* Janusz Kaczorowski (1941–1987), „Każdy obiekt może być matrycą” notatka z 1974 roku [w] „Co zrobiłem dla grafiki polskiej”; broszura, wydana nakładem jego przyjaciół, Kraków, 1988 r.

 

 
do góry